- ชื่อโบราณวัตถุ :
- พระแก้วขาว
- แบบศิลปะ :
- รัตนโกสินทร์
- ชนิด :
- หินเขี้ยวหนุมาน และทองคำ
- ขนาด :
- ตักกว้าง 6 เซนติเมตร สูงพร้อมฐาน 18 เซนติเมตร
- อายุสมัย :
- พุทธศตวรรษที่ 24
- ลักษณะ :
- พระพุทธรูปปางมารวิชัยสลักจากหินเขี้ยวหนุมาน ครองจีวรห่มเฉียง ประทับบนฐานบัวรองรับด้วยขาสิงห์ทำจากทองคำลงยา พระเกศา อุษณีษะและรัศมีทำจากทองคำ
- ลักษณะของหินกึ่งมีค่าหรือหินเขี้ยวหนุมาน ใสไม่มีมลทิน นี้ เรียกว่า พระแก้วขาวบุษย์น้ำค้าง ซึ่งคำว่า แก้ว ในที่นี้หมายถึง หินกึ่งมีค่า หรือ อัญมณี ไม่ใช่แก้วที่เกิดจากการหลอมทรายอย่างที่คนโบราณเรียกว่า แก้วประสาน
- หินแก้วใส ไร้มลทินนี้ มีความเชื่อกันมาแต่อดีต ในอารยธรรมกรีกโบราณ เรียกหินแก้วชนิดนี้ว่า หินน้ำแข็ง พบมากแถบเทือกเขาโอลิมปัสอันเป็นที่ประทับของเทพเจ้าของกรีก ในขณะที่จีนโบราณเรียกว่า จุ้ยเจีย เพราะเชื่อกันว่า เกิดจากน้ำที่กลายเป็นหิน จึงคงความบริสุทธิ์และดูดซับพลังงานที่ดีไว้มาก ในบ้านเราจะรู้จักหินชนิดนี้มากเป็นพิเศษ คือ แก้วโป่งข่าม ซึ่งมีความเชื่อในคุณวิเศษด้านปกป้องเภทภัยต่างๆ สำหรับหินในที่นี้เป็นชนิดที่อยู่ในแก้วขาวประเภทน้ำบุษย์ เป็น 1 ในแก้วอันมีค่า ๒๔ ประการ มีคุณสมบัติพิเศษ คือ เมื่อนำมาสลักเป็นพระพุทธรูปบูชาจะกำจัดซึ่งอันตรายทั้งมวล นำพาความเจริญรุ่งเรืองมาสู่บ้านเมืองนั้นๆ
- ประวัติ :
- เป็นสมบัติของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ มาแต่เดิม
- สถานที่จัดแสดง :
- พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
