- ชื่อโบราณวัตถุ :
- พระพุทธรูปปางสมาธิ
- แบบศิลปะ :
- ศิลปะอยุธยา
- ชนิด :
- สำริด
- ขนาด :
- ตักกว้าง 13.3 เซนติเมตร สูง 40.6 เซนติเมตร
- อายุสมัย :
- พุทธศตวรรษที่ 20 – 21
- ลักษณะ :
- พระพุทธรูปปางสมาธิ พระพักตร์เรียว พระขนงโก่งต่อเป็นปีกกา รับกับสันพระนาสิกเป็นเส้นคม พระเนตรหรุบต่ำ ขอบพระโอษฐ์บนบางกว่าขอบล่าง พระเกศาเป็นปุ่มแหลม พระเกตุมาลาใหญ่และสูง พระรัศมีเป็นเปลว พระกรรณยาว พระศอเป็นปล้อง ครองจีวรห่มคลุม จีวรบางเห็นยอดพระถัน ชายสังฆาฏิซ้อนสองชั้น ปลายตัดตรงยาวจรดพระนาภี ประทับนั่งขัดสมาธิราบบนฐานบัวหงายที่รองรับด้วยชั้นฐานที่ประดับด้านหน้า ด้วยรูปช้างเอราวัณที่ทำเป็นรูปช้างสามเศียร แต่ละเศียรสวมกะบังหน้า มีการทาชาดสีแดงที่ฐานสลับกับการปิดทอง สันนิษฐานว่าลักษณะพระพุทธรูปประทับนั่งบนฐานช้างเอราวัณเช่นนี้น่าจะหมาย ถึงพุทธประวัติตอนพระพุทธเจ้าเสด็จไปโปรดพุทธมารดาที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
- ประวัติ :
- พระยาโบราณราชธานินทร์เก็บรวบรวม
- สถานที่จัดแสดง :
- พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม
- คิวอาร์โค้ด สำหรับเข้าถึงระบบฐานข้อมูล :
- (ท่านสามารถโหลดและนำไปใช้เพื่อการทำสื่อประชาสัมพันธ์ต่อได้)
